Μετά τα Χριστούγεννα, τί;

Έρχονται, και θα φύγουν πάλι τα Χρι­στούγεννα. Κάθε χρόνο οι γιορτές των Χριστουγέννων παρουσιάζουν ένα θαυ­μάσιο σύνολο πυροτεχνημάτων :
-Γιορταστική ατμόσφαιρα
-Στολισμένοι οι δρόμοι
-Στολισμένα τα μαγαζιά και τα σπίτια.
-Στολισμένοι οι άνθρωποι (όχι όλοι Βέβαια).
-Στολισμένα τα τραπέζια, κι αν όχι όλα με τη γαλοπούλα, πάντως με κάτι έκτακτο, εξαιρετικό.
Τα μεγάφωνα των δρόμων, των κατα­στημάτων, των πολυκαταστημάτων, τρα­γουδάνε τα Χριστουγεννιάτικα τρα­γούδια.
Το μεγάλο, πηχτό σκοτάδι της δια­φθοράς που τυλίγει βαριά την εποχή μας, για λίγο δίνει τόπο στα όμορφα τούτα πυροτεχνήματα αλλά, να, σε λίγο όλα σβήνουν... Ύστερα από μερικές μέ­ρες ο σκουπιδιάρης μαζεύει τα πεταμένα Χριστουγεννιάτικα δέντρα - θύματα της εφήμερης ματαιοδοξίας μας... Κι όλοι επανέρχονται στη ρουτίνα της καθημερι­νότητας...
Πριν χρόνια, στα πρώτα Χριστούγεν­να, λίγο έξω από τη Βηθλεέμ, στα χωρά­φια, οι βοσκοί που βόσκανε και φυλάγανε τα πρόβατά τους μέσα στη νύχτα, ξιπάστηκαν από ένα αλλόκοτο, εξαιρετικό σε λάμψη φως! Άνοιξε ο ουρανός, άγ­γελοι παρουσιάσθηκαν που ψάλλανε τό­σο μελωδικά... Η δόξα του Κυρίου έλαμ­ψε γύρω τους κι ακούστηκε η φωνή του αγγέλου : "μη φοβάστε ! Σήμερα γεν­νήθηκε σε σας Σωτήρας ! Ο Χριστός, ο Κύριος".
Εκστατικοί ατενίζουν οι βοσκοί... Και συνεχίζει ο άγγελος: Πηγαίνετε στη Βη­θλεέμ, θα βρείτε εκεί τον Σωτήρα που γεννήθηκε!
Και, να, το φως σβήνει... Οι άγγελοι φεύγουν. Ξανά πάλι τους τυλίγει το σκο­τάδι...
Τι έκαναν οι βοσκοί; Τρέξανε στη Βηθλεέμ για να βρουν το Σωτήρα που γεννήθηκε… Και Τον βρήκαν, και Τον προσκύνησαν και Τον διακήρυξαν...
Εμείς τί θα κάνουμε ;
Τί θα κάνουμε μετά τις γιορτές; Όταν σταματήσουν τα Χριστουγεννιάτικα ά­σματα, τα κάλαντα, τα φαγοπότια, οι μέρες του προσωρινού κεφιού;
Ό,τι κάνουμε κάθε χρόνο. Θα ξανα­μπούμε στη ρουτίνα... Δε θα μας έχει αγγίξει καθόλου το μεγάλο γεγονός, το "μέγα της ευσεβείας μυστήριο!".
Γιατί όμως ;
Διότι στην περίπτωση των βοσκών της Βηθλεέμ υπήρχε η παρουσία του Θεού! Ο άγγελος τους διαλάλησε το μεγάλο, το παρήγορο γεγονός: Γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου ! Ο Θεός κατέβηκε και ήρθε και μπήκε μέσα στον πόνο του ανθρώπου, συμμερίσθηκε τη φτώχεια του, τα βάσανά του, τις αμαρτίες του... Το φως τ’ ουρανού είχε σβήσει, αλλά άφησε το αντιφέγγισμα μέσα στις καρδιές των βοσκών. Έπαυσαν οι αγγελικές φωνές αλλά ο απόηχος ακούεται μέσα τους κι είπαν :
Ας πάμε στη Βηθλεέμ !
Τι κρίμα με τους σημερινούς εορτάζοντες! τα πυροτεχνήματα σβήνουν, τα γιορτάσια σταματούν, μα οι άνθρωποι δεν βρίσκουν τ’ άστρο που οδηγεί στη Βηθλεέμ...
        Εσύ, που διαβάζεις τούτες τις γραμ­μές, τί θα κάνεις μετά τα Χριστούγεννα;
Θα περάσουν και φέτος τα Χρι­στούγεννα χωρίς Χριστό; μα γιατί;
Ίσως θα μου πεις: "όχι, πάμε στην εκκλησία, ψάλλουμε τα Χριστουγεννιάτι­κα τροπάρια... "Η Παρθένος σήμε­ρον..." "Η γέννησίς Σου Χριστέ ο Θεός ημών..."
Ναι... μα ψάλλουν τα χείλη. Κι εδώ είναι το παράπονο του Θεού: "Ο λαός αυτός με τα χείλη με τιμά, αλλά η καρδιά του απέχει μίλια μακριά από μένα... Είναι χριστιανοί της κοιλιάς όχι της καρ­διάς..."
Ω αν μπορούσαμε ν’ ακούσουμε φέτος τουλάχιστον τον άγγελο του Κυρίου: Σας φέρνω την πιο χαρμόσυνη είδηση…
Γιατί δεν χαίρεστε; αναρωτιέται ο άγγε­λος. Γιατί δε χαίρεστε που έχετε πια τον Θεό Σωτήρα κοντά σας;
Γιατί ξεγελιέστε με τα προσωρινά, τα ξυλοκέρατα των εορτών σας; Όπως πα­λιά, μέσω του προφήτη Ησαΐα, έτσι και σήμερα μας λέει: "Τας νεομηνίας σας και τας διατεταγμένας εορτάς σας, μισεί η ψυχή μου".
Ω τί τρομερό! Γιατί Κύριε μισείς τις γιορτές μας, τα πανηγύρια μας; Αφού τα κάνουμε για Σένα, που γεννήθηκες.
Γιατί, λέει ο Κύριος, οι γιορτές σας είναι ανακατεμένες με την αμαρτία... Δε μπορώ να υποφέρω "ανομίας και πανηγυρικήν σύναξιν"...
Ελάτε όμως αγαπητοί μου! Ο Θεός μας αγαπά! Συγχωρεί τις αμαρτίες μας...
Ας φέρουμε, μαζί με τις καθημερινές μας αμαρτίες και τούτες τις γιορταστικές. Το περισσότερο φαγητό, το πιοτό, τα περισσότερα χρήματα που θα ξοδέψου­με, την υποκρισία μας που θα σταθούμε στη λειτουργία των Χριστουγέννων χωρίς να νιώθουμε τίποτε...
Ελάτε, ας φέρουμε τη λερωμένη μας καρδιά... Μη ντρέπεστε! Εκείνος που γεννήθηκε μέσα στον σταύλο και πλάγια­σε στα λερωμένα από τις ακαθαρσίες των αλόγων άχυρα, μπορεί νάρθει και στη λερωμέ­νη σου καρδιά. Μόνο να είσαι ειλι­κρινής... Και τότε θα γίνει το θάμα! Θα βρεθεί μέσα σου ο Χριστός!
Και τότε θα γιορτάσεις πραγματικά Χριστούγεννα. Θα τα γιορτάσεις μετά α­πό τα εθιμοτυπικά Χριστούγεννα, όταν βρεθείς στην ησυχία του δωματίου σου: Ενώπιος ενωπίω.
Αυτά θάναι τα καλύτερα Χριστούγεν­να, για σένα. Μακάρι να το κάνουν όλοι οι πατριώτες μας. Να βρουν τη Βηθλεέμ, να γονατίσουν μπροστά στον Χριστό και να Του δώσουν την καρδιά τους.

Α. Δαμ.

Το παραπάνω άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα "Πνευματικά Νέα", τεύχος Δεκεμβρίου 1992 – Ιανουαρίου 1993. Αριθμός Φύλλου 72.