Η μεγάλη γιορτή

ΤΟ ΠΑΣΧΑ

“… το Πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών, ο Χριστός”. (Α' Κορ. 5:7) Το Άγιο Πάσχα, η Λαμπρή...! όπως συνηθίζεται χαρμόσυνα, να λέγεται. Έχει διπλή σημασία.

OΧριστός, προσφορά σαν αρνί, στον σταυρό, για τις αμαρτίες μας, και τη λύτρωσή μας, από τον ζυγό του διαβόλου. Ο Χριστός στην ανάσταση και στη δόξα του ουρανού για τη δικαίωση μας.

Από τα παραπάνω, αντιλαμβανόμαστε τη σοβαρότητα της σημασίας, της μεγάλης τούτης γιορτής αφού υφίσταται σε ανάμνηση των παθών και της ανάστασης του Κυρίου γι’ αυτόν τον μεγάλο θεϊκό σκοπό.

Για την "πένθιμη" πλευρά του Πάσχα, ας σταθούμε με ευλάβεια, γιατί ο αγαπημένος Υιός του Θεού, άφησε τον θρόνο της δόξας Του, και γενόμενος άνθρωπος, παρέδωσε από αγάπη, για το ανθρώπινο γένος, τον εαυτό Του, στον σκληρό σταυρό, σαν κακούργος, “γενόμενος κατάρα και αμαρτία υπέρ ημών”, χαρίζοντας την αιώνια Λύτρωση. Ας σταθούμε, με τη δέουσα σοβαρότητα μπροστά σ’ αυτήν την τραγικότητα του «αγίου των αγίων” και ας αναλογιστούμε τις περιφρονήσεις, τα καταιγιστικά “ουά” και τα “άρον, άρον σταύρωσον αυτόν”, από όλους αυτούς που ευεργέτησε και τέλος εκείνα τα απαίσια καρφιά, στον ατιμωτικό σταυρό του Γολγοθά. Και στη συνέχεια το πικρό ποτήρι της εγκατάλειψης του μονογενούς Υιού Του, από τον ίδιο τον Πατέρα Του. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά το θριαμβευτικό “τετέλεσται” με την εξουθένωση ψυχής και σώματος, για να πέσει στο μνήμα σαν κοινός θνητός, σαν κοινός κακούργος, ο άγιος του Θεού Υιός. Ω! η αγάπη του Θεού. για μας, η “υπερβαίνουσα πάντα νουν”, αγάπη Του.

Για τη χαρμόσυνη πλευρά του Πάσχα, έχουμε να χαρούμε, για την ένδοξη Ανάσταση του Χριστού, από τους νεκρούς, ως το αποκορύφωμα της δόξας και του μεγαλείου Του, καθώς ο Θεός, μετά το πάθος Του, τον ύψωσε στους ουρανούς, “υπεράνω πάσης αρχής, εξουσίας και κυριότητος και του εχάρισε το υπέρ παν όνομα, ενώπιον του οποίου θα κλίνει παν γόνυ, επουρανίων επιγείων και καταχθόνιων...” Ένα συναρπαστικό, άφθαστης αξίας και μεγάλο γεγονός, σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας.

Ναι ο Χριστός μας, έβαλε τη ζωή Του στον θάνατο, για να μας ελευθερώσει από τον επαίσχυντο και τυραννικό ζυγό του διαβόλου και της αμαρτίας, “ο δίκαιος απέθανε υπέρ των αδίκων.” Απομένει τώρα, η δική μας κίνηση της πίστης στον Σωτήρα Χριστό για την αποδοχή τούτου, Του ασύλληπτης αξίας, δώρου Του.

Τούτη, “η πανήγυρις των πανηγύρεων”, σε προσκαλεί στο συμπόσιο της αιώνιας πνευματικής χαράς Του, που σου προσφέρει ο Θεός. Να χορτάσεις από το δικό Του το αρνί, “Τον πασχαλινό Αμνό του Θεού, Χριστό”, την προσφορά της αγάπης του Θεού, στον αμαρτωλό κόσμο μας.

Τότε και μόνο τότε, θα ζήσεις και σύ, “εις την ελευθερία της δόξας των τέκνων του θεού!”

Αγαπητέ μου, “ το Πάσχα ημών, εθυσιάσθη υπέρ ημών ο Χριστός”. Τούτο το αληθινό Πάσχα, ο Θεός το έχει βάλει μπροστά μας και είναι ο Χριστός, στον Σταυρό Του Γολγοθά. Άπλωσε το χέρι της πίστης και τρώγε - τρώγε ασταμάτητα, τρώγε αιώνια, για να ζήσεις τη θεϊκή την πλούσια την ατελείωτη ζωή....!

Η παράδοση των ανθρώπων, μας δίδαξε πλανεμένα, με ένα σωρό θρησκευτικές πρακτικές που μας φόρτωσαν την ψυχή με τις τυπολατρικές ακατανόητες και εξωγραφικές ευαισθησίες της. Ξένες προς το απλό Ευαγγέλιο της δόξας του Θεού του αληθινού, για να μας αφήσουν άδειους, χωρίς Χριστό, χωρίς αγάπη, χωρίς Θεό, χωρίς αιώνια ζωή. Το Πασχαλινό ψητό αρνί, στην έλξη του παραδοσιακού “οβελία”, μας έσυρε στην πλανεύτρα ηδυπάθεια και λαιμαργία, για να ξημερώσουμε την άλλη μέρα, με αυξημένο τον πόνο και το δάκρυ, και πολλές φορές, σε κάποιο νοσοκομείο και όχι σπάνια, και σ' αυτόν τον θάνατο...!

Τούτοι οι δυο προβολείς, ο Χριστός στον Σταυρό, ο Χριστός στην Ανάσταση και στη δόξα υψώθηκαν από τον Θεό δυο Ήλιοι, στο πνευματικό στερέωμα, για να οδηγούν τους στρατοκόπους της ζωής, προς τη Βασιλεία του Θεού, την ουράνια κι ανέσπερη δόξα Του, στους ουρανούς. Ας συνειδητοποιήσουμε λοιπόν, όλοι μας, του Θεού το αληθινό Πάσχα, τον Ιησού Χριστό στον Σταυρό, και στην Ανάσταση, γιατί “Αυτός απέθανε δια τας αμαρτίας μας και ανέστη δια την δικαίωσίν μας”, και μας δόθηκε, “ο Άρτος της ζωής”.

Ας χαρούμε λοιπόν, οι πιστοί, στου Θεού, το τραπέζι εν ευκαιρία Του Πάσχα, τρώγοντας και πίνοντας, από τον αμνό του θεού Χριστό, για να ζήσουμε αιώνια, “επειδή χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπο Του, τερπνότητες διαπαντός είναι εν τη δεξιά Του”. Αμήν.

Χ. Β.

Το παραπάνω άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα "Πνευματικά Νέα", αρ. φύλλου 73.