Κι αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, η πίστη σας είναι χωρίς περιεχόμενο...”. Α΄ Κορινθίους 15:17

Χωρίς την Ανάσταση του Χριστού δεν θα υπήρχε Χριστιανισμός! όλες οι ευαγγελικές αλήθειες θα μπορούσαν να συνοψισθούν σε μια αλήθεια, η αλήθεια αυτή είναι η ανάσταση του Χριστού. Χωρίς την ελπίδα της ανάστασης, ο Χριστιανός δεν έχει λόγο ύπαρξης. Ο αναστημένος Χριστός κατήργησε τον θάνατο, τον κυριότερο εχθρό του ανθρώπου και για αυτό τον λόγο χωρίς την ανάσταση όλα καταρρέουν. Οι συνέπειες που ακολουθούν εκείνο το τρομερό και υποθετικό «Αν», είναι φοβερές και καταλυτικές για το πρόσωπο και το έργο του Ιησού Χριστού. Τίποτα πλέον δεν μπορεί να σταθεί στην πνευματική μας ζωή. Τα πάντα καταρρέουν και η Χριστιανική μας πίστη είναι ανεδαφική.

Είναι μια πίστη που δεν μπορεί να υλοποιηθεί, που λογικά και ρεαλιστικά δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιήσει τα σχέδιά της για επέκταση. Είναι μια πίστη που αδυνατεί να εφαρμόσει τα προγράμματά της για τον ευαγγελισμό του κόσμου. Είναι μια πίστη, που οι θεωρίες της για μια ουράνια ζωή μοιάζουν να είναι απατηλές, που προσφέρει μεγάλες προσδοκίες αλλά τελικά απρόσιτες.

Εάν ο Χριστός δεν αναστήθηκε όπως λένε μερικοί, τότε δεν υπάρχει άλλος τρόπος να απαλλαγούμε από τις παραβάσεις και τις αμαρτίες μας. Θα είμαστε για πάντα κάτω από τον φόβο της τιμωρίας χωρίς την ελπίδα της δικαίωσης.

Εάν ο Χριστός δεν αναστήθηκε τότε ζούμε μια μεγάλη τραγωδία γιατί ο θάνατος θα μας κυριεύει για πάντα. Βέβαια θάνατος δεν είναι μόνο ο φυσικός αλλά και ο πνευματικός. Όσο καιρό κάποιος ζει μέσα στην αμαρτία είναι νεκρός. Εφεσίους 2:1 «Καὶ ἐσᾶς ὄντας νεκροὺς διὰ τὰς παραβάσεις καὶ τὰς ἁμαρτίας ἐζωοποίησεν, 5 καὶ ἐνῷ ἤμεθα νεκροὶ διὰ τὰ ἁμαρτήματα, ἐζωοποίησεν ἡμᾶς μετὰ τοῦ Χριστοῦ».

Εάν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, αυτό σημαίνει ότι η αμαρτία και ο θάνατος δεν έχουν νικηθεί. Και εάν δεν έχουν αυτά τα δύο νικηθεί, τότε γιατί να πιστεύει κανείς στον Χριστό;

Η Ανάσταση του Χριστού είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της χριστιανικής πίστης. Ο απόστολος Παύλος γράφει: Η ανάσταση είναι το ουσιαστικότερο σημείο της πίστης μας. Αυτό σημαίνει: Αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, η πίστη μας είναι στο σύνολό της μάταιη και μετέωρη.

«Χωρίς την πίστη στην ανάσταση, η Χριστιανική πίστη δεν θα μπορούσε να υφίσταται. Οι μαθητές θα παρέμεναν συντριμμένοι και νικημένοι. Ακόμη και αν συνέχιζαν να θυμούνται τον Ιησού ως τον αγαπημένο δάσκαλό τους, η σταύρωσή Του θα είχε καταπνίξει μια για πάντα κάθε ελπίδα ότι Αυτός ήταν ο Μεσσίας. Ο σταυρός θα παρέμενε το θλιβερό και επαίσχυντο τέλος της καριέρας Του. Έτσι, η αφετηρία της υπόστασης του Χριστιανισμού εξαρτάται από το πιστεύω των πρώτων μαθητών ότι ο Θεός ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς.»

1.    Εάν η ανάσταση δεν είναι ιστορικό γεγονός, τότε ο θάνατος διατηρεί τη δύναμή του, και μαζί με αυτόν οι συνέπειες της αμαρτίας. Η σημαντικότητα του θανάτου του Ιησού παραμένει απροσδιόριστη, και οι πιστοί παραμένουν ακόμη στις αμαρτίες τους, ακριβώς εκεί που βρίσκονταν πριν ακούσουν για το όνομα του Ιησού.»

2.    Α’ Κορινθίους 15:17 Και αν ο Χριστός δεν έχει εγερθεί, μάταιη είναι η πίστη σας…. χωρίς περιεχόμενο, εκείνο που θα έδινε στον άνθρωπο την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Ανώτερη με την έννοια της ποιότητας, αιώνια και πιο δίκαιη.

Οι άνθρωποι στην Παλιά Διαθήκη προσπαθούσαν να βρουν τρόπους να εξιλεωθούν από τις παραβάσεις τους, επειδή όμως ο νόμος ήταν σκληρός και ανεπαρκής κατέφευγαν σε μεθόδους όπως εκείνη της ημέρας του εξιλασμού.

Στο Λευιτικό16:21 εξηγεί… «και ο Ααρών θα βάλει τα δυο του χέρια επάνω στο κεφάλι τού ζωντανού τράγου, και θα εξομολογηθεί επάνω σ’ αυτόν όλες τις αμαρτίες των γιων Ισραήλ, και όλες τις παραβάσεις τους σε όλες τους τις αμαρτίες· και θα τις βάλει στο κεφάλι τού τράγου· και θα [τον] εξαποστείλει, με διορισμένο άνθρωπο, στην έρημο».

Όπως ο αποδιοπομπαίος τράγος δεν μπόρεσε ποτέ να εξαλείψει πραγματικά τις αμαρτίες των Ισραηλιτών, έτσι και οι δικές μας αμαρτίες θα παρέμεναν πάνω μας αν ο Χριστός δεν είχε αναστηθεί. Ο αναστημένος Χριστός κατάφερε να κάνει αυτό που ο αποδιοπομπαίος τράγος απέτυχε. Αυτός είναι ο αληθινός αμνός της εξιλαστήριας θυσίας που το αίμα του καθαρίζει τη συνείδησή μας και μας συμφιλιώνει πραγματικά με τον Θεό.

Η “διαγραφή του χρέους”, των αμαρτιών μας, προϋποθέτει μια υπερφυσική ενέργεια εκ μέρους του Θεού, ο οποίος ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς.

Η πίστη μας τελικά έχει νόημα και περιεχόμενο! Αυτό ενισχύεται και από το γεγονός ότι εκπληρώθηκαν όλες οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης για το πρόσωπο του Χριστού.

Ησαίας 53:12 «διότι παρέδωκε την ψυχήν αυτού εις θάνατον και μετά ανόμων ελογίσθη και αυτός εβάστασε τας αμαρτίας πολλών και θέλει μεσιτεύσει υπέρ των ανόμων». Ο Χριστός έγινε μεσίτης αφού πρώτα ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ!

Αλήθεια μια τέτοια πίστη, στηριγμένη σε ένα ψεύτικο θεμέλιο, θα μπορούσε ποτέ να τα βάλει με τους ισχυρούς αυτού του κόσμου και να τους νικήσει; Να αντιμετωπίσει διωγμούς και οι άνθρωποί της μαρτυρικό θάνατο; Ο θρίαμβος, η επιτυχία της εξάπλωσης και η νίκη της δεν στηρίζονται στην ανθρώπινη δύναμη και ικανότητα. Αδύνατον. Αυτή η επιτυχία στηρίζεται αποκλειστικά στην Ανάσταση του Ιησού Χριστού από τους νεκρούς.

Βιβλιογραφία:

1.    William Lane Craig1, “Knowing the Truth about the Resurrection”, (1988), σελ. 116-117.

2.    W. J. Sparrow – Simpson, όπωςπαρατίθεταιαπότον James Hastings “A Dictionary of Christ and the Gospels”

Η. Χ.