Υπάρχει ευκαιρία σωτηρίας μετά τον θάνατο;

  1. Πού πάει η ψυχή όταν πεθαίνει ο άνθρωπος;
Η ψυχή του πραγματικού χριστιανού πηγαίνει στον Κύριο. Ο απ. Παύλος τονίζει:
« Έχω την επιθυμία ν’ αναχωρήσω και να είμαι με τον Χριστό» Φιλιπ. 1:23 «…επιθυμούμε μάλλον ν’ αποδημήσουμε από το σώμα και να ενδημήσουμε στον Κύριο» Β΄ Κορ. 5: 8...
Οι ψυχές των απίστων συνεχίζουν να πηγαίνουν στον Άδη. «Ο πλούσιος εν τω άδη ύψωσε τους οφθαλμούς…» Λουκάς 16: 23. Τη μέρα της Κρίσης ο Άδης θα δώσει τους νεκρούς για κρίση Αποκ. 20: 13. Από την κρίση απαλλάσσονται μόνο οι γραμμένοι στο Βιβλίο της Ζωής δηλ. οι αναγεννημένοι με το Άγιο Πνεύμα. Αποκ. 20:15. Ο Χριστός τονίζει «αν κάποιος δεν γεννηθεί άνωθεν, δηλ. δεν αναγεννηθεί, δεν μπορεί να δει τη Βασιλεία του Θεού Ιωάν. 3: 3.
Πότε γίνεται η Αναγέννηση; Πριν ή μετά τον θάνατο; Πριν.

2. Μετά τον θάνατο υπάρχει ευκαιρία σωτηρίας;

      ΟΧΙ.
α) Είναι αποφασισμένο στους ανθρώπους μια φορά να πεθάνουν, μετά δε από αυτό είναι η κρίση. Εβρ. 9: 27
β) Κανένας άνθρωπος μετά το θάνατό του δεν μπορεί να προσευχηθεί ο ίδιος ή οι άλλοι ζωντανοί για τα άνομα έργα του. «Όλοι θα εμφανιστούμε στο βήμα του Χριστού για να ανταμειφθεί ο καθένας για τις πράξεις του» Β΄ Κορ. 5: 10. Εκκλ. 9:10
γ) Ο πλούσιος πήγε στον Άδη και υπέφερε. Ο Λάζαρος πήγε στον Κόλπο του Αβραάμ και αναπαυόταν. Δύο τόποι που απέχουν πολύ. Δεν μπορεί να γίνει «μετάθεση» από τον ένα τόπο στον άλλο. Λουκάς 16: 19 – 27. Όταν διαβάζουμε την σχετική περικοπή όλοι λέμε: «Μετά το θάνατο ουκ εστί μετάνοια».
δ) Οι πέντε μωρές παρθένες δεν ήταν έτοιμες όταν ήρθε ο Νυμφίος. Τελικά είχαν άλλη ευκαιρία μετάνοιας, προετοιμασίας; ΟΧΙ. «Εκλείσθη η θύρα…» Τι είπε ο Κύριος; «… δεν σας γνωρίζω». Ματθ. 25: 10 – 12.  
ε) Ο Θεός είναι δίκαιος και αληθινός.
Δεν μπορεί να δίνει ευκαιρία σωτηρίας μετά το θάνατό σ’ έναν άπιστο που έκλεβε, βίαζε, ειρωνευόταν, αδικούσε… τον συνάνθρωπό του και δίωκε απάνθρωπα τους αγίους του Θεού. Αν ήταν έτσι, ενθαρρύνουμε την ανομία… την απιστία, την αδικία…
Ο Χριστός τόνισε: «Υπάγετε σ’ όλο τον κόσμο και κηρύξτε το Ευαγγέλιο… όποιος απιστήσει θα κατακριθεί» Μάρκος 16: 16 «Δικαιοσύνη και κρίση είναι η βάση του θρόνου του Θεού» Ψαλμός 97: 2.
Ο Εσταυρωμένος είναι Σωτήρας τώρα. Μετά θα είναι Κριτής. «Ο Θεός τώρα παράγγειλε εις πάντας τους ανθρώπους να μετανοήσουν. Προσδιόρισε ημέρα που θα κρίνει την οικουμένη εν δικαιοσύνη δια ανδρός (εννοείται του Χριστού)» Πραξ. 17: 30, 31…
 
  1. Γιατί τα μνημόσυνα;
Αγαπητοί μας θρησκευόμενοι λένε: «Η ψυχή μετά το θάνατο δεν πάει κατ’ ευθείαν στο Θεό, αλλά περνάει από διάφορους σταθμούς, τα «εναέρια τελωνεία». 3 μέρες μετά, 9 μέρες μετά και 40 μέρες μετά το θάνατο. Πού το λέει αυτό η Αγία Γραφή; Πουθενά!
Στα μνημόσυνα χρησιμοποιούν κόλλυβα και προσεύχονται ο Κύριος να κατατάξει σε τόπο ανάπαυσης τις ψυχές των πεθαμένων. Πού το λέει το Ευαγγέλιο; Πουθενά!
Ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος γράφει: «… δεν μπορούμε εμείς να περιορίσουμε την κρίση του Θεού. Κάποια ωφέλεια γίνεται, όμως αποκλείεται μεταπήδηση από της καταστάσεως των πονηρών και αμαρτωλών, στην κατάσταση των αγίων και δικαίων. Οι παραβολές των 10 Παρθένων, του πλούσιου και του Λαζάρου κ.α. είναι χαρακτηριστικές. Γι’ αυτό ο ιερός Χρυσόστομος μας συμβουλεύει να αξιοποιούμε τον παρόντα χρόνο. Όσον χρόνον είμαστε εδώ, λέγει, «ελπίδας έχομεν χρηστάς» όταν απέλθομεν εκεί δεν «είμεθα κύριοι μετανοίας».  (http://www.egolpion.com/ofeloun_mnhmosuna_xristodoulos.el.aspx)
 
  1. Ποια η προέλευση των Μνημόσυνων;
Ο Θεός; Οι Απόστολοι; Η Μητέρα του Ιησού; Ποιος τον α΄ αιώνα μίλησε ή δίδαξε να έχουμε Μνημόσυνα; ΚΑΝΕΝΑΣ.
«Τα μνημόσυνα είναι πανάρχαιο έθιμο. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως με δεήσεις, θυσίες, ήταν δυνατόν να πετύχουν τη συγνώμη των Θεών για τα αμαρτήματα των νεκρών. (Ιλιάδα Ι  497).
Οι αρχαίοι Έλληνες τελούσαν μνημόσυνα την 3η, 9η και 30η από της ημέρας θανάτου, καλούμενο το τελευταίο «τριακάς» όπου γινόταν και νεκρόδειπνο…».
Η Δυτ. Καθολική Εκκλησία από τον 6ο αιώνα μ.Χ. όρισε ως δόγμα της το «καθαρτήριο πυρ»…
Η Ανατολ. Ορθόδοξη Εκκλησία τελεί τα μνημόσυνα μετά τον Γ΄ αιώνα και κυρίως στους Βυζαντινούς χρόνους.
Ο Ορθόδοξος Καθ. Πανεπιστημίου Β. Στεφανίδης γράφει στην Εκκλ. Ιστορία σελ. 120 «Τα μνημόσυνα υπήρχαν αρχικά στους Εθνικούς (δηλ. ειδωλολάτρες) και μετά στους χριστιανούς…»
Συμπέρασμα: Η προέλευση των Μνημόσυνων δεν είναι από τον χριστιανισμό του α΄ αιώνα, αλλά από τα έθιμα των εθνικών…
  1. Γιατί ο Θεός δεν θέλει τα κόλλυβα και γενικά τα μνημόσυνα;
Ο Θεός δίνει πολλές ευκαιρίες στον άνθρωπο ενόσω ζει να μετανοήσει και να πιστέψει προσωπικά σ’ Αυτόν. Έστειλε τον Γιο Του να πεθάνει στο Σταυρό για τη σωτηρία μας. Έστειλε το Άγιο Πνεύμα για την αναγέννησή μας. Δεν υπάρχει άλλο μέσο πριν και μετά το θάνατο π.χ. κόλλυβα… με τα οποία σώζεται ο άνθρωπος. «Τώρα είναι ημέρα σωτηρίας» Β΄ Κοριν. 6: 2. «Σήμερα αν ακούσετε τη φωνή Του… μή σκληρύνετε τις καρδιές σας, λέει το Άγιο Πνεύμα» Εβρ. 3: 7, 8.
Δεν υπάρχει εδάφιο που να τονίζει ότι, αν δεν πιστέψετε στη ζωή, θα σωθείτε μετά το θάνατο με μνημόσυνα… Ούτε μπορούμε να ξεφύγουμε την κόλαση όπως βολεύει τους χιλιαστές. «…οι άπιστοι θα πάνε στην αιώνια κόλαση» Ματθ. 25: 46.

 6. Ο Χριστός πήγε στα κατώτερα μέρη της γης;

Ναι. Ο Χριστός πήγε στα κατώτερα μέρη της γης μετά το θάνατό του. Πράξεις 2: 27. Εκεί στον Άδη, συγκεκριμένα στον κόλπο του Αβραάμ, «αιχμαλώτευσε αιχμαλωσία» Εφεσ. 4: 8 - 10 δηλ. ελευθέρωσε τις πιστές ψυχές της Παλ. Διαθήκης όπως τον Λάζαρο, Δαβίδ, Αβραάμ… και μετά την ανάστασή Του και στο εξής οι ψυχές των Λυτρωμένων πηγαίνουν στην παρουσία του Κυρίου.
 
  1. «Ο Χριστός κήρυξε στα πνεύματα τα εν τη φυλακή;»
Ναι. Αλλά πότε; και πώς;
Εύκολα κι επιπόλαια μπορούμε να πούμε ότι δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία στους νεκρούς. Αν διαβάσουμε όμως προσεκτικά την Α΄ Πέτρου γ΄ και δ΄ κεφάλαιο - κυρίως το κείμενο - θα καταλάβουμε ότι: «οι προφήτες από το Άγιο Πνεύμα κινούμενοι ελάλησαν…» Β΄ Πέτρου 1: 21…
Το κείμενο λέει «… ο Χριστός ζωοποιηθείς δε Πνεύματι εν ω και τοις εν φυλακή πνεύμασι πορευθείς εκήρυξε» Α΄ Πέτρου 3: 18, 19.
Δεν λέει κήρυξε σωτηρία. Το κήρυξε θα μπορούσε να σημαίνει ότι διακήρυξε πχ. την νίκη της ανάστασης… Όπως οι προφήτες ελάλησαν δια Αγίου Πνεύματος έτσι κι ο Χριστός «ζωοποιηθείς δια Πνεύματος εν ω κήρυξε… Τι σημαίνει εν ω; Εν τω οποίω Πνευματι κήρυξε. Δηλ. ο Νώε όταν ζούσε με το Πνεύμα του Χριστού κήρυξε στο κόσμο που δεν μετανόησε.
Αν πούμε ότι μετά την ανάστασή Του ο Χριστός πήγε και κήρυξε σωτηρία στους νεκρούς, που έζησαν μόνο στην εποχή του Νώε, θα ήταν προσωπολήπτης. Κάτι τέτοιο όμως το αποκλείουμε. Πράξεις 10: 34.
Όσο για το «εκηρύχθη το Ευαγγέλιο και στους νεκρούς» Α΄ Πέτρου 4: 6 είναι πολύ απλό να καταλάβουμε ότι κηρύχτηκε το Ευαγγέλιο της σωτηρίας εννοείται στους ζωντανούς ανθρώπους που τώρα είναι νεκροί. Δεν λέει κηρύχθηκε το Ευαγγέλιο στους νεκρούς μετά το θάνατό τους.
 
  1. Θα μπορούσε ένα άγιος μετά το θάνατό του να βοηθάει τους ανθρώπους που ζούνε;
ΟΧΙ. Ο άγιος Παύλος δηλώνει «Στενοχωρούμαι υπό των δύο, έχων μεν την επιθυμία να αναχωρήσω και να είμαι με το Χριστό διότι είναι πολύ καλύτερον. Το να μένω όμως εν σαρκί, είναι αναγκαιότερο δια σας» Φιλιπ. α΄ 23, 24. Δηλ. για μένα συμφέρει να αναχωρήσω και να πάω στο Χριστό. Για σας όμως δε συμφέρει να φύγω γιατί δεν θα μπορώ να σας βοηθήσω από κει όπως όταν ζω.

 Χ.Ι. Σ.